Robert mocht dus niet meer papa zeggen. Papa was George.
En mama Albinia. Maar dat zinde Robert niet.

,,Weet je wat?” zei vader.
,,Nee!” ,,De meeste jongens zouden het leuk vinden.”
,,Hun ouders bij hun voornaam noemen,”
,,Dat doet niemand,” weerde Robert zich.
,,Goed,” zei papa. ,,Dan ben jij de eerste. Zo toon je durf.”
,,Dat doe ik al,” zei Robert. ,,Ik ben de baas van de voetbalploeg.” ,,Voetballen!” riep George uit. ,,Wat heeft dat ermee te maken? Vanaf nu zijn we George en Albinia. Punt en gedaan!”
,,Dat is niet eerlijk,” durfde Robert.
,,Je wil dat we gelijk zijn aan elkaar. Maar ik moet zwijgen.”

Maak een korte oefening --->