Veronika ziet alles wat ze leest en schrijft.
Dat is heel wonderlijk!

Ze leest: ,,De zwarte bomen staan in het witte Landschap.”
Het is net of ze naar een film kijkt.
Ze ziet sneeuw, sneeuw, sneeuw.
En tegen de horizon wel honderd zwarte bomen.
Ze vraagt zich af wat voor moois er nog allemaal in boeken staat
.

,,Over de velden hangen mistsluiers. En in de weiden staan koeien zonder poten.” Dat leest ze. En ze lacht.
Koeien zonder poten!

,,Ik hoop dat ik heel oud word. Dan kan ik nog veel lezen.”

Maak een korte oefening over dit deeltje --->