Wat doet Marina nu toch?
Op haar blote voeten sluipt ze de trap af. Het is nacht.
In de keuken trekt ze mama’s pantoffels aan. Die zijn veel te groot.
Het zijn bijna bootjes.
Marina zet haar muts op. Ze slaat ook een sjaal om.
Dan gaat ze zachtjes naar de achterdeur. Ze draait de sleutel om.
,,Krrrak!” De deur maakt een vreemd geluid.
Brrr! Het is koud buiten. Het vriest fel. Het gras blinkt wit.
Marina loopt naar het stalletje in de tuin. Als ze de deur opent, slaat een kip met haar vleugels.
In een hok tegen de muur beweegt iets. Een konijn!
,,Ik kom je halen, Witstaartje!”
Het konijn spartelt tegen. Maar dan herkent het Marina. Het blijft rustig in haar armen liggen.
Marina sloft terug naar huis. Ze daalt stil de trap af, naar de kelder. Achter de ketel van de verwarming staat een doos.
Daar zet ze Witstaartje in. En Marina kruipt weer in bed.