Molly haalde de schouders op. Ze liep met me mee. Na enkele meter lopen krulde ze haar neus en giechelde. ,,Leuk, hé, Simon Jeeper?”

Ik begon wat sneller te lopen.
,,Hé, hoe is het weer daarboven?” riep ze, terwijl ze naar me opkeek.
Ze lachte uitbundig.

Ik antwoordde niet. Wat moest ik zeggen? Bewolkt, met kans op regen? ,,Hé,” drong ze aan. ,,Wat scheelt er? Ben je je tong kwijt?”
Ze liep steeds sneller om mij te kunnen bijhouden.
Het enige wat ik wilde, was snel in de school geraken, voor iemand ons samen zag.

,,Hé, waarom lopen we zo snel? Zijn we gehaast?”
,,Nee,” zei ik. ,,Ik loop altijd zo snel. Daarom kun je beter niet met me meegaan. Dat is niet goed voor een klein meisje als jij.”
,,O, dat is geen probleem,” antwoordde ze hijgend. ,,Ik loop graag.”

Maak een oefening -->