Karl Gustav ziet zijn gezicht wel tien keer in de lange rij spiegels die boven de tafeltjes hangt. En hij ziet tien paar grote, rode oren.
Heel voorzichtig begint een meisje met slanke vingers zijn gezicht te poederen. Karl Gustav vindt het een beetje griezelig, maar het meisje lacht. Peinzend kijkt ze naar zijn grote oren. Ze schudt het hoofd en wrijft met de vingertoppen een beetje roze poeder over de oortoppen.
Ze kijkt naar het accordeon en vraagt:

"Ga jij daar op spelen?"
Karl Gustav knikt.
"Het zal best meevallen. Ik ben er zeker van," zegt ze hartelijk.
"Ga nu maar naar de repetitiezaal."

Maak een korte oefening -->