Bloemen op het graf

Sarah draait onrustig met haar hiel een kuiltje in het grind. De druilerige regen maakt het kerkhof nog triester.
Uit haar ooghoeken ziet ze hoe mama een bloemstuk neerlegt op opa’s graf. Stil kijken ze naar de zerk.
Sarah heeft hem niet gekend.

Ietwat onzeker gluurt ze naar de foto: een man kijkt haar glimlachend aan. Hij heeft dezelfde glanzende ogen als mama, ziet Sarah plots. Verwonderd vraagt het meisje zich af waarom ze zo afwezig lijkt. Waar zou ze nu aan denken?